Güneş sonunda bizi selamlamaya karar verdi sanırım.Selam edip geçip gitmez de şöyle uzunca bir süre iliklerimiz ısınıncaya ve ruhumuz bayram edinceye dek istirahat eder yanımızda diye ümit etmekteyim..
Kasvetli havaları sevmediğimi çok kereler dile getirmiştim.Öyle ki,1.ci katta bulunan dairemizin salonu bahçeye baktığı ve bahçede bol miktarda ağaç olduğundan içerisini loşlaştırdığı için çok sevdiğim halde en azından balkonun önündekileri kestirmek isterim her yaz geldiğinde.Güneşi iliklerime değin hissetmeliyim zira.Önce içimi,sonra ruhumu ve pek tabi hanemi şenlendirir her zerresi nitekim.Bir nevi kelebek etkisi...
 |
| 2010 yılı baharından,miniklerim misminik... |
Perşembe günü avuç içi büyüklüğünde atıştıran karla hayrete düşmüş,bu sene yazın gelmeyeceğini konuşmuştuk Necoyla.Ama dengesi şaşan kainat,hafta sonu kapıda bekleyen güneşi yollayarak balanslarının ne denli bozuk olduğunu kanıtlandı bize bir kez daha.
 |
| Karışık tostlarım :) |
Cumartesi sabahına güneşle uyanınca içimi huzur kapladı bir anda ve planlar yapmaya koyuldum hemen.Kahvaltıyı yapıp çocuklarla birlikte atmalıydık kendimizi derhal dışarı.Akşama derbi maç vardı ve misafirlerimiz olacaktı.Bu nedenle hazırlıkta yapmalıydım ama çocuklar bu güneşi kaçırmamalıydı bir yandan.Kahvaltının ardından çocukları dışarı çıkmak için ikna etmem biraz güç oldu!!!
Evet evet gerçekten zor oldu.Önce bir iki çizgi film izlediler,ardından resim yapma hevesi sardı,yırttılar, yapıştırdılar,nihayetinde öğle üzeri çıkmaya keyifleri yetti.Tam biz bahçeye çıkmıştık ki canımız kanımız biricik dayımız ve Hacerciğimiz geldi.Oğlanların gözlerinin içi güldü onları görünce.Bayılıyorlar dayılarıyla yaptıkları her aktiviteye.Özellikle top oynamak başı çekiyor elbette.Dayımız bir de sürpriz yapıp spor ayakkabı almış her ikisine de.Zaten elleri hiç boş gelmez ki sağolsun.Yalnız RU'nun kiler mavi şeritli olup YA'nınkiler -o renk dışındakilerde numara kalmadığından-pembe şeritli olunca,YA mümkün değil sokmadı ayağına ayakkabıları. Dayısı ne dediyse ikna edemedi,bende zorlamak istemedim ve götürüp değiştirdim başka bir renk ve modelle de ikna oldu sonunda neyse ki:))
 |
| Dayı ve tosunları... |
Akşama dek çocuklar dayılarıyla vakit geçirdiler dışarda,bizde Hacerimle AVM de gezindik azıcık.Peşisıra eve gelip yemek ve ikram hazırlıklarına giriştik.
Yakın aile dostlarımız da gelince ortam iyice şenlendi.Bir küçük boy da onlarda var ve ikizlerin süt kardeşi oluyorlar aynı zamanda.Çok iyi anlaşıyorlar,ağızları kulaklarında vakit geçirdiler beraberce ve bizi hiç üzmeden üstelik..
Maç başladı bu arada.Taraftarların çoğu Fenerbahçeli.Bir ben,bir de Hacerim Galatasaraylı.Bizim açımızdan kötü başlayan maç,neyse ki GS nin çabuk toparlamasıyla keyifli bitti.Ne şiş yandı ne kebap yani:)
Geç saatlere değin süren güzel sohbetin ardından misafirlerimiz kalktı fakat dayımızla Haceri bırakmadık.Sabaha plan bile yaptık hatta.Gece 03:00 gibi uyumamıza rağmen saati 09:00 a ayarlayıp koyduk başımızı yastığa.
Sabah 09:00 da uyandım zor da olsa.Çocuklarda teker teker kalkmaya başlamışlardı.Hemen kahvaltılarını hazırlayıp giydirdim onları.Karınları doyunca bende derin bir nefes aldım.Peşinden bizde giyinip annemle babamı almaya gittik.Daha sonra müdavimi olduğumuz mekanda aldık soluğu.Çocuklar cafenin parkında oynarken,biz mis gibi kahvaltımızı yaptık keyifle.
Güneşe,sağlığa,bir arada olmaya,aramızda ki sağlam bağa,muhabbetimize,keyfimize şükrettik ve eksik olan bir yanımızın kulaklarını çınlattık bolca(ne işin vardı İzmitler de dimi ama??)...
Kahvaltı sonrası akşama dek keyfini sürmeye devam ettik güzel havanın.Kah yürüyüş yaptık,kah alışveriş,kah serildik çimlere,kah top oynadık,çocuklar gibi şendik velhasıl.
Akşamında dayımızda yedik akşam yemeğimizi ve nihayet döndük yorgun ama mutlu evimize...
Çocuklarım adına çok seviniyorum,sevgileriyle çepeçevre sardıkları böylesi geniş bir aileye sahip oldukları için...
Ve dayıcım seni çoooooooooooooooooooooooooooooooooooookkkkk seviyoruz;Öyle böyle değil yani :)))
(Bugüne dair tek bir foto bile yok,çünkü makinemi yanıma almayı unutmuşum, ne yazık :(,Şaşkın ben)
.jpg)
