kaza etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kaza etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Ağustos 2011 Cuma

Halimiz nicedir...

Uzun zaman oldu yine yazmayalı,hemde epey uzun.Ne kadar ara verirsem yazma eylemine o denli soğuyorum doğru orantılı biçimde.Böylece gittikçe açılıyor aramızdaki mesafe.Üstelik yazamadığım süre içerisinde öyle şeyler yaşıyorum ki,her biri bir o kadar önemli ve tarihe not düşülmesi lüzumu görülen şeyler aslında.Gel gör ki,başa gelen eylemler,yazma konusunda eylemsizleşmekten alıkoymuyor beni.
Mesela epey ara verdiğim dönemlerden birinde,erkek kardeşim evlenmişti.O kadar önemsediğim bu merasim, benim üşengeçliğime ve az önce bahsettiğim orantısal mevzuuya kurban gitti yazık ki.


23-26 Haziran tarihleri arasında,oldukça keyifli bir düğün ve yine keyifle geçen nikah seramonileriyle birbirine çok yakıştırdığım bu çift dünya evine girdiler.Bizde onların mutluluğuyla mutlu olduk haliyle.
Allah bir ömür boyu mutlu etsin umarım...





Gelelim bu sefer verdiğim arada yaşadıklarımıza;
Haziran başından beri türlü sağlık sorunları sebebiyle hastanede yatmakta olan kayınvalidem,12 Temmuz gecesi "karaciğer yetmezliği ve mesane girişindeki kanserli kitle"nedeniyle vefat etti maalesef.Bu durum hepimizi fazlasıyla üzdü elbetteki.En çokta eşimi tabi.Aileyi ayakta tutan ikinci direkte çöktü yazık ki,şimdi kardeşlere iş düşüyor.Onlar aralarındaki bağı daha da güçlendirerek devam etmeli artık yola.Anne-babalarının en büyük dilekleri bu olurdu şüphesiz...
Allah kayınvalideme yattığı yerde huzur versin,rahmetini eksik etmesin inşallah...
Kayınvalidemin ölümünün hemen ardından bizde ailecek bir trafik kazası atlattık.Hemde gerçek manada ucuz atlattık.Annem,babam,yeni gelin-damat kardeşim ve eşi Hacer, birde çocuklar ve biz.
Şile yolu üzerinde,eşimin bir anlık dalgınlığı neticesinde,arabanın yoldan çıkması sonucu,girdiğimiz kayalıklarda epeyce sarsılarak ancak durabildik ve iyi ki de durabildik,nitekim takla atsak sonuç faciayla bitebilirdi.Çok şükür ki pert olan arabanın dışında hiçbirimize çok fazla birşey olmadı.Ya da şöyle belirteyim çocuklar dışında hiçbirimize birşey olmadı.Onları da meleklerin koruduğu birkez daha onandı tarafımızdan...
Benim burnumda bir kırık oluştu,Hacerin alnında travma ve kuyruk sokumu kemiğinde oynama,annemin yüzünün sağ tarafında ve bileğinde morarma ve incinme,babam ve erkek kardeşiminde çeşitli yerlerinde ezilmeler meydana geldi.Erkek kardeşim ve YA en arka bölümde uzanıp uyuyorlardı.Erkek kardeşim,arkadan  ön cama büyük bir hızla uuçmasına rağmen YA'nın olduğu yerde kalması mucize değilde nedir?
Rabbime binlerce şükür ki bununla atlattık kazayı,başımıza neler gelebilirdi kimbilir...
En kısa zamanda bir bağış yapıp peşi sıra mevlüt okutarak Rabbime teşekkür etmek ve başımızdaki belayı savması için dua etmek niyetindeyim.
Ramazan ayına girdik hatta 5.ci günündeyiz bugün.Keyifle başladığım bu özel aya bugün maalesef ara vermek durumunda kaldım,çünkü daha önce bahsettiğim safra kesesindeki taş mevzuu yüzünden,dün geceyi epeyce vakit acilde geçirdim.Bu dehşet atak beni benden ediyor,öyle ki,doğum sancılarını hafif saydıracak denli acı veriyor bana.
En kısa sürede tedavisine başlamalıyım,varsa elbette ilaçla yoksa ameliyatla çözüm yollarını en kısa zamanda hayata geçirmeliyim.Yaşanmaz nitekim bu ağrıyla...
İşte böyle,şimdilik kısa anekdotlar halinde durumdan haberdar etmek istedim.Umarım daha sık görüşebiliriz blog...

16 Mart 2011 Çarşamba

Buluşma ve kaza...

Güzel bir gündü bugün.
Face'den ikiz anneleri grubundan tanıdığım çok değerli arkadaşlarım var benim.İşte onlardan biri olan güzeller güzeli ikiz annem Esracım birkaç gün öncesinden aradı ve onların artık rutine oturttukları buluşmaların bir yenisini daha yapacaklarını benimde gelip gelmeyeceğimi sordu.Bende gelmeyi çok isterim,bir aksilik olmazsa katılırım tabi dedim.Bugünde programımı ona göre yaptım.Buluşma noktası İdealtepe Günaydın restauranttı.Tuzla'daki işyerimden saat 13:00 gibi çıktım.13:30 da buluşulacaktı.14:15 gibi oradaydım.Esra,Filiz ve Gülşah'la daha önceden de bir buluşma gerçekleştirmiştik,sadece Yeşim'le karşılaşma fırsatı olmamıştı.Onu da tanıdığıma çok memnun oldum.Yeşim ve Esra çocuklarıyla katılmışlardı.Hepsi birbirinden şeker,maşallah...Ece ve Can 4 yaşındalar ve inanılmaz tatlılar.Poyraz ve Ilgaz ise 2 yaşlarında ve tam yemelikler.Onlar restaurantın parkında oynarken bizde rahat rahat yemek yedik ve bol bol sohbet ettik.Kahvelerimizi içtikten sonra 17:30 gibi ayrıldık mekandan.Umarım tekrar görüşürüz.
Çocuklarım sayesinde ne güzel arkadaşlar edindim böyle,çok mutlu oluyorum yeni insanlar tanıdıkça.YA sayesinde 2006 anneleri grubum var,ara ara onlardan birkaçıyla buluşuyoruz.Sevgili Hatice'de onlardan biri.Çok sevdim kendisini,hep görüşelim isterim.
Bu arada,bu akşam oldukça ucuz atlattığımız bir kaza yaşadık.Çocuklar eve geldikten sonra Necoyla ben mutfakta yemek hazırlarken çocuklar içerde oynuyorlardı.Birden pattttt diye bir ses geldi.Can havliyle içeri girdiğimizde YA ve ZE korkudan beti benzi atmış şekilde ağlıyorlardı.Anneeee anneee diye anlatmaya çalışıyorlar ama o denli korkmuşlar ki dilleri dönmüyor.Sonra biraz sakinleşince "cam kırıldı" diyebildi YA.Nasıl yani!!!! Camı görünce gözlerimize inanamadık.Koskoca cam zeminden itibaren tavana kadar boydan boya kırılmış ama Allah'ın mucizesi olarak üstlerine düşüp kırılmamış.Şok geçirdik resmen.

Olay şöyle gerçekleşmiş:Koltuğun kollarına çıkan RU ve ZE el ele tutuşup aşağı atlıyorlarmış,en son çıkışlarında RU,ZE'yi itmiş ve ZE aşağı düşünce sanırım cama sert bir şekilde baskı yapınca tavandan yere kadar uzanan koca cam kırılıvermiş.Ve mucize eseri kırılıp çocukların üstlerine düşmemiş.Ya düşseydi,ooo kabus gibi,verilmiş sadakamız varmış,akşam akşam büyük bir facianın ucundan dönmüşüz gerçekten.Allah'ım sen koru Yarabbim.
Nasıl korktu kuzularım nasıl panik halinde ağladılar,kıyamam.Gece boyu camın yanından bile geçmediler.Bu büyük bir ders oldu onlara aslında,ama ne kadar belleklerinde kalır bilemem.


Allah böyle kazalardan hepimizi korusun....



Related Posts with Thumbnails